Welkom op Spakenburg D1

24-4 –10
SVS D1 – Hoogland D1 2-0
Spakenburg grijpt terecht de zilveren schaal!

Kom laat je horen voor blauwe D1!
We zijn de beste van het hele land!
Kom laat je horen voor blauwe D1!
We gaan voor niemand aan de kant!

En terecht is het dat de blauwe D1 kampioen geworden is, want vooral thuis waren we onverslaanbaar dit seizoen.
Zo ook vandaag in de allesbeslissende wedstrijd tegen Hoogland D1. de ploeg die ons al het hele seizoen op de voet volgde of boven ons bivakkeerde. Want bij winst van Hoogland waren zij praktisch kampioen en bij winst van de blauwen kon hier de vlag uit. Hoezo een close-finish?
Na het beginsignaal van de uitstekende blauwe scheidsrechter ( al zullen niet alle meningen daarover verdeeld worden) bleek al snel dat Spakenburg de ongeslagen status thuis wilde behouden. De blauwen waren net even feller en gedrevener dan Hoogland. De lamlendigheid van vorige week was ver te zoeken toen we tegen VRC in de 1e helft toch wel moeite hadden. Zoals gezegd had Spakenburg Hoogland goed in de tang wat resulteerde in enkele corners. Deze werden echter niet benut. En als Spakenburg erdoor kwam was er altijd nog de ‘’vrouwelijke’’ Hooglandse keepster die haar mannetje stond. Toch kwam Spakenburg op voorsprong. Jari brak door maar werd binnen de 16 onreglementair afgestopt. Een terechte penalty. Deze werd onberispelijk ingeschoten door Jaap….1-0.
De ontlading bij de blauwen was enorm. Je kunt het namelijk wel de bovenliggende partij zijn maar met een tegenstander als Hoogland is het altijd oppassen geblazen.
De blauwe D1 was vandaag echter zeer scherp. Het leek soms wel of ze tegen de rooie buurman speelde. Ook Hoogland was zeer fanatiek, maar tegen het fysieke en fanatieke spel van ons konden ze net niet op.
Nog geen 10 minuten later lag de 2-0 ook al in de touwen Edgar brak door op rechts, gaf de bal voor waarna Jari in de kluts de bal via de lat binnen kon tikken.
Deze goal werd echter op advies van de grensrechter afgekeurd en het bleef 1-0. de bal zou namelijk al over de achterlijn geweest zijn. Het zij zo.
Even later floot de scheids af en kon de rust beginnen.

De 2e helft begon met een even fel Spakenburg als Hoogland want we kunnen zeggen wat we willen maar de beide ploegen maakte er wel een echte kampioenswedstrijd van.
Zoals we eigenlijk het hele seizoen elkaar al op de huid zitten.
Spakenburg bleef in deze wedstrijd echter de bovenliggende partij en creëerde verschillende kansen. Al in de 1e minuut werd Valdrich alleen op de keepster afgestuurd. Deze redde echter fabuleus. Ook hierna werden enkele goede kansen gecreëerd er zat echter een been of een arm van Hoogland tussen, Hoogland probeerde wel de stand gelijk te trekken maar echt verder dan de 16 kwamen ze niet. Zoals wel vaker dit seizoen stond de verdediging als een huis en werd er niets weggegeven.
Het was echter nog steeds ‘’maar’’ 1-0. 1 moment van onoplettendheid kan tegen een ploeg zoals Hoogland funest zijn. Dit moment kwam er echter niet aan de blauwe kant maar aan de Hooglandse kant.
Een diepe bal van Christian werd door de hooglandse verdediging slecht verwerkt en kwam via een rood - witte rug bij Cengiz terecht. Deze aarzelde geen moment en met een fraaie lob verschalkte hij de Hooglandse keepster…..2-0.
De ontlading die hierop volgde was enorm. De reservebank stroomde leeg, leiders het veld op, ouders over de hekken. En ergens onder die blauw - witte berg lag de doelpuntenmaker!
Het kampioenschap was binnen, dat was nu wel zeker!
Hoogland probeerde hierna nog wel het tij te keren maar vandaag was Spakenburg gewoon de sterkste.
Maar wat is het toch een spannend seizoen geweest, eerst gingen we voor handhaving, daarna voor de top 5 notering en aan het eind gewoon kampioen en de Hoofdklasse bereikt.
Niet veel later floot de scheids af en kon het feest echt beginnen met vuurwerk op het veld, champagne in de kleedkamer en de mooie kampioenmedaille van Spakenburg. Al met al een top seizoen met deze zogenaamde ‘’Moeilijke’’ groep die toch een echt vriendenteam bleek te zijn.
Het dubbeltje kan raar rollen. Maar gelukkig wel onze kant op dit keer.

De ‘’glunderende rooie reporter’’